Αναμνήσεις..

Τι είναι αυτό που μας κάνει να μην μπορούμε να ξεχάσουμε?? Τι είναι αυτό που μας δένει με τις αναμνήσεις μιας άτυχης σχέσης? Με έναν άνθρωπο που τελικά δεν είναι πλέον ο δικός σου "άνθρωπος"??

Γιατί μας λείπουν όλα αυτά τα πράγματα που ζήσαμε μαζί του, γιατί όταν δεν τον έχεις πια τότε θυμάσαι και την παραμικρή λεπτομέρεια πάνω του, την κάθε έκφραση, τον ήχο της φωνής, τις γκριμάτσες, το καθετί πάνω στο κορμί του, την μυρωδιά, την ανάσα!!!

Όλα αυτά που δεν τα βρίσκεις αλλού γιατί αποτελούν την μοναδικότητα του κάθε ανθρώπου, κι αυτά είναι που λάτρεψες σε αυτόν τον άνθρωπο!!!

Πλέον όμως έχεις μόνο τις αναμνήσεις να στον θυμίζουν, άλλοτε ευχάριστα κι άλλοτε νοσταλγικά!!

Άραγε ξεχνάμε ποτέ ή μαθαίνουμε να ζούμε με την απουσία του??

Κάποτε ένας φίλος είπε:

"Αν η φαντασία είναι δημιουργικότερη από την γνώση, η πείρα ισχυρότερη από την ορμή και η επιθυμία πιο συναρπαστική από την απόλαυση. Τότε γιατί η μνήμη υποκύπτει πάντα, στον πειρασμό της νοσταλγίας??" 

και του είπα γιατί.....

"Στην μνήμη είναι χαραγμένα όλα τα συναισθήματα.."