Φόβος....

...και είναι κι αυτό μωρέ....

Ο φόβος για το άγνωστο, το απρόσμενο, το καινούργιο!!!

Αυτό που έρχεται ξαφνικά, ταράζει τα νερά σου κι εσύ φοβάσαι μην τυχόν βραχείς λίγο παραπάνω, δεν ξέρεις τι να κάνεις, είχες επαναπαυτεί τόσο καιρό με την στάθμη του νερού να είναι πάντα στα μέτρα σου, και τώρα? τι? 

Πρέπει να βουτήξεις? να κολυμπήσεις? ή μήπως βουλιάξεις? μήπως πνιγείς? ή θα βγείτε μαζί ζωντανοί στην στεριά?

Αυτό το ξαφνικό λοιπόν, που σε τρομάζει, που απειλεί να σε βγάλει από τα τείχη που έχεις υψώσει, που προσπαθεί να σε σώσει ή τουλάχιστον έτσι δείχνει..,..

Που σε κάνει να δεις πιο καθαρά, πιο απλά, με έναν τρόπο τόσο διαφορετικό για σένα.. 

Που σε γεμίζει με ελπίδα, που απλώνει το χέρι για να σε πάρει μαζί στο δικό του δρόμο που φαντάζει τόσο μαγικός....

...Κι εσύ...παίρνεις ανάσα, κάνεις το πρώτο δειλό βήμα κι αφήνεσαι να σε οδηγήσει κι όπου βγει...
Γιατί έτσι είναι ο έρωτας, επαναστάτης, ή θα σε κάνει να πέσεις ή να σηκωθείς..! 

Αναμνήσεις..

Τι είναι αυτό που μας κάνει να μην μπορούμε να ξεχάσουμε?? Τι είναι αυτό που μας δένει με τις αναμνήσεις μιας άτυχης σχέσης? Με έναν άνθρωπο που τελικά δεν είναι πλέον ο δικός σου "άνθρωπος"??

Γιατί μας λείπουν όλα αυτά τα πράγματα που ζήσαμε μαζί του, γιατί όταν δεν τον έχεις πια τότε θυμάσαι και την παραμικρή λεπτομέρεια πάνω του, την κάθε έκφραση, τον ήχο της φωνής, τις γκριμάτσες, το καθετί πάνω στο κορμί του, την μυρωδιά, την ανάσα!!!

Όλα αυτά που δεν τα βρίσκεις αλλού γιατί αποτελούν την μοναδικότητα του κάθε ανθρώπου, κι αυτά είναι που λάτρεψες σε αυτόν τον άνθρωπο!!!

Πλέον όμως έχεις μόνο τις αναμνήσεις να στον θυμίζουν, άλλοτε ευχάριστα κι άλλοτε νοσταλγικά!!

Άραγε ξεχνάμε ποτέ ή μαθαίνουμε να ζούμε με την απουσία του??

Κάποτε ένας φίλος είπε:

"Αν η φαντασία είναι δημιουργικότερη από την γνώση, η πείρα ισχυρότερη από την ορμή και η επιθυμία πιο συναρπαστική από την απόλαυση. Τότε γιατί η μνήμη υποκύπτει πάντα, στον πειρασμό της νοσταλγίας??" 

και του είπα γιατί.....

"Στην μνήμη είναι χαραγμένα όλα τα συναισθήματα.."

Μοναξιά...

Τι είναι μοναξιά???

Μοναξιά είναι αυτό το κενό που νιώθεις και τις περισσότερες φορές δεν ξέρεις το γιατί.!

Ακόμα κι όταν τα έχεις όλα υπάρχουν στιγμές που νιώθεις μόνος/η! Μέσα σ'ένα πλήθος γεμάτο κόσμο εσύ ακόμα κι εκεί νιώθεις μοναξιά...

Ειδικά κάποιες κρύες βραδιές του χειμώνα, στο δωμάτιο να σε πνίγουν οι τοίχοι, εκεί συνειδητοποιείς οτι έχεις ανάγκη απο κάτι ουσιαστικό στην ζωή σου, κάτι πιο δυνατό!

Κακά τα ψέματα μια φιλική αγκαλιά, ένα απλό φιλί στο μάγουλο, ένας καφές, ένα φαγητό με την παρέα ή την οικογένεια σου δεν συγκρίνονται και δεν αναπληρώνουν την ερωτική αγκαλιά, το γεμάτο πάθος φιλί στα χείλη, ο καφές, το φαγητό μαζί του/της, είναι απλά άλλη αίσθηση, είναι ΕΡΩΤΑΣ!!!

Συναίσθημα που διαταράσσει όλο σου το είναι και σε κάνει να νιώθεις ζωντανός, ότι ανήκεις κάπου, σε γεμίζει και συγχρόνως σε συμπληρώνει με έναν τρόπο τόσο μαγικό!

Μόνο που ξέρεις ότι θα μπεις στο σπίτι και θα έχεις μια αγκαλιά, ένα φιλί, ένα χάδι, ένα τεράστιο χαμόγελο στα χείλη του/της συντρόφου σου μόνο και μόνο επειδή γύρισες σπίτι, δεν θες τίποτα άλλο! Πόσο μάλλον το βράδυ στο δωμάτιο σου που μέχρι πριν ήσουν μόνος τώρα θα έχεις μια αγκαλιά για να κουρνιάσεις, ένα σ'αγαπώ κι ένα καληνύχτα να πεις!!

Γι' αυτές τις στιγμές αξίζει να ζεις.....

Και τώρα? τι?

Πολλές φορές νομίζουμε πως βιώνουμε τον μεγάλο έρωτα της ζωής μας, ίσως να το έχουμε αισθανθεί στις περισσότερες σχέσεις μας, κι όμως εκεί που πιστεύουμε πως όλα είναι τέλεια και πως έτσι θα εξακολουθούν να είναι κάτι γίνεται και μας αλλάζει όλα τα δεδομένα. Ίσως κάποια στιγμή να νιώσουμε πως δεν είμαστε ο εαυτός μας, πως αναγκαζόμαστε να είμαστε ή να δείχνουμε κάτι άλλο, κι όχι μόνο εμείς, πολύ πιθανόν και ο/η σύντροφος μας να νιώθει το ίδιο. 

Μπορεί να μην μας έχει αφήσει άλλα περιθώρια κι από την ψυχολογική καταπίεση να οδηγούμαστε στο λάθος δρόμο του χωρισμού και η μεγαλύτερη αίτια αυτής της επιλογής είναι να δούμε απλά και μόνο πως θα αντιδράσει ο/η σύντροφος μας. Όταν όμως εισπράττεις αδιαφορία κι ανταποδίδεις με το ίδιο νόμισμα, τότε ίσως και να έχει κάνει την εμφάνιση του ο εγωισμός, που δεν αφήνει κανέναν από τους δύο να κάνει και να δείξει αυτό που πραγματικά θέλει και νιώθει! 

Έτσι το μόνο που μένει είναι ο ένας (αν όχι και οι δύο), να υποφέρουν για έναν χωρισμό που δεν άξιζε να γίνει!! Αποτέλεσμα που οφείλεται σε εγωισμούς, ανασφάλειες, αμφιβολίες......και κυρίως Βλακείες!!!!

Το θέμα είναι να δίνεις και να παίρνεις στον ίδιο βαθμό και πάνω απ'όλα να πιστεύεις και να ακούς τον εαυτό σου, η διαίσθηση δεν ξεγελά εύκολα! Χωρίς όμως βιάστηκες κινήσεις που συνήθως οδηγούν σε φάουλ!

"όταν ερωτεύεσαι, όταν αγαπάς, όταν νιώθεις.....αισθάνεσαι γεμάτος!Όταν  φύγει ο/η άλλος/η από την ζωή σου αισθάνεσαι ένα κενό, νιώθεις άδειος"