Once upon a time...

Ένα παραμύθι η ζωή και σαν όλα τα παραμύθια έχει κι αυτή τις ανατροπές της! Το story κάνεις δεν το γνωρίζει, μέχρι σιγά - σιγά να αρχίσει να το ζει.. Αλλιώς ξεκινάει κι αλλιώς καταλήγει! Άλλα περιμένεις κι άλλα έρχονται! Καινούργια πρόσωπα, απρόσμενες καταστάσεις, έχει τα ωραία, έχει και τα άσχημα της! Μερικές φορές πρέπει να τρέξεις για να δεις ποιος θα σε ακολουθήσει .. Άλλες φορές πρέπει να ρίξεις λίγο τους τόνους , για να δεις ποιος θα σε ακούσει πραγματικά.. Κάποιες φορές πάλι ίσως χρειαστεί να κάνεις ένα βήμα πίσω για να δεις ποιος είναι ακόμα στο πλευρό σου.. Ορισμένες φορές οφείλεις να παίρνεις λάθος αποφάσεις , για να δεις ποιος είναι μαζί σου.. και πάει κάπως έτσι! H πορεία της ζωής χωρίζεται σε δωμάτια... Κάποιο θα σε μαγέψει..Κάποιο θα σε απογοητεύσει..

Κάποιο θα σε φοβίσει.. Κάποιο θα σε στενοχωρήσει.. Κάποιο θα σε κάνει να νιώσεις να μην θέλεις να ανοίξεις την πόρτα να φύγεις... Άσκοπα κοροϊδεύουμε τον εαυτό μας ότι ο χρόνος αλλάζει τα πράγματα. Ο χρόνος μόνο ξοδεύεται... Τα υπόλοιπα θα πρέπει να τα κάνουμε μόνοι μας.! Ο άνθρωπος για να καταλάβει το νόημα της ζωής, πρέπει να βάλει την αγάπη πάνω από την λογική!

Γι' αυτό λοιπόν... Ζήσε τη ζωή σου μαζί με ανθρώπους που σε κάνουν ευτυχισμένο, με αυτούς που σε κάνουν να γελάς, με αυτούς που θα σε βοηθήσουν όταν έχεις ανάγκη. Με αυτούς που πραγματικά νοιάζονται για σένα. Αυτούς αξίζει να κρατήσεις στη ζωή σου. Όλοι οι υπόλοιποι ας είναι διερχόμενοι...

Όρισε εσύ το τέλος στο δικό σου παραμύθι.. ;)

 

Μάτια Δίχως Λογική..

..Κι εκεί που απελπίζεσαι, που σκέφτεσαι αν αυτά που έχεις είναι όλα όσα πραγματικά θες, αν αυτά που περιμένεις αξίζουν την αναμονή και την προσμονή σου.

Γίνεται κάτι που σου επιβεβαιώνει πως αυτά θέλεις και αυτά αξίζουν την αναμονή και προσμονή σου. Γιατί ο καθένας από εμάς αξίζει το καλύτερο για τον εαυτό του και μπορεί να περιμένει όσο καιρό κρίνει αυτός σωστό για να τα αποκτήσει. 

Όλα τ' άλλα είναι ημίμετρα. Είναι γι' αυτούς που δεν πιστεύουν στον εαυτό τους, είναι αυτά που μπορούν να σου προσφέρουν το 1/3  από όσα πραγματικά θες.... και μέχρι να βρεθεί αυτό που θα μας προσφέρει το 3/3 θα είμαστε εκεί για να βάζουμε τρικλοποδιές στο 1/3..!!

Διώξτε κάθε σύννεφο που περνάει από μπροστά σας και δεν σας αφήνει να δείτε καθαρά, που σας γεμίζει με αμφιβολίες!!

~Όσα οι άνθρωποι βαριούνται και ξεχνούν μετά τη χρήση τα φορτώνουνε σε σένα.~

Στείλτε τα στην ανακύκλωση ;) 

Τοξική Φιλία...;

Mερικές φορές μπορεί να είναι δύσκολο να δούμε πότε μια φιλία γίνεται τοξική. 

Δεν είναι μόνο οι εχθροί που σε βλάπτουν αλλά και οι φίλοι που παρουσιάζουν τοξικές συμπεριφορές. Η ζήλια, ο ανταγωνισμός, η μιζέρια και η συνεχής ένταση είναι σίγουρα συμπεριφορές που αργά ή γρήγορα θα σου χαλάσουν τη διάθεση ή θα σε φέρουν εκτός εαυτού. 

Τις περισσότερες φορές δίνεις τόπο στην οργή και προσπαθείς  να κρατήσεις μια φιλία που έχει καταντήσει τοξική ή ακόμη χειρότερα, δεν μπορείς να αναγνωρίσεις τα σημάδια και να πράξεις ανάλογα.

Οι ενδείξεις ότι η φιλία σας είναι τοξική:

1. Σταματάει να απαντάει στις κλήσεις σου ή στα μηνύματά σου κάθε φορά που τα ξαναβρίσκει με τον/την πρώην.

2. Παραπονιέται συνεχώς για τα πάντα σε σημείο που πιστεύεις πως δεν μπορεί να ζήσει αλλιώς.

3. Τα πορτοφόλι της/του είναι μονίμως "χαμένο", η πιστωτική της/του κάπου παράπεσε και (εννοείται) δεν έχει δεκάρα μαζί της/του. Ποτά, τσιγάρα, ξενύχτια, φαγητό είναι πάντα ευγενική χορηγία δικιά σου ενώ ποτέ δεν ανταποδίδει το κέρασμα. Ενώ έχει την οικονομική άνεση!

4. Την/τον συναντάς - συχνά - τυχαία έξω ενώ σου είχε ξεφουρνίσει διάφορες δικαιολογίες για να μη βρεθείτε.

5. Δεν μπορείς να θυμηθείς πότε ήταν η τελευταία φορά που συναντηθήκατε τετ α τετ. Η επικοινωνία σας έχει καταντήσει να γίνεται μόνο μέσω διαδικτύου ή μέσα σε παρέα.

6. Σε θυμάται πάντα όταν χρειάζεται χάρη κι εξυπηρέτηση. Θα σου τηλεφωνήσει για να σε ενημερώσει ότι φτάνει αεροπορικώς μετά από ταξιδάκι οπότε θα μπορούσατε να πιείτε καφεδάκι στο αεροδρόμιο και φυσικά μετά να γυρίσετε μαζί – με το αυτοκίνητό σου εννοείται.. κτλ

7. Προσπαθεί να σε κάνει «ρόμπα» μπροστά σε φίλους για να αναδειχθεί ως η ψυχή της παρέας και να ξεχωρίσει.

8. Ένα καλό λόγο δεν έχει. Δεν παραλείπει να επισημαίνει συνεχώς τις ατέλειες σου και μάλιστα παρουσία άλλων.. Ζήλια, ζήλια, πολλή ζήλια.!!

9. Σε αναγκάζει να κόψεις τις επαφές σου με άλλους ανθρώπους και θέλει αποκλειστικότητα. Αν δια νοηθείς να αποκτήσεις άλλο φίλο ουέ κι αλίμονό σου.

10. Σε «κρεμάει» όποτε την/τον έχεις ανάγκη, ενώ εσύ υποχρεούσαι να είσαι πανταχού παρών κάθε φορά που σε χρειάζεται.

Οι ερωτήσεις που οφείλεις να κάνεις στο εαυτό σου 

• Η φιλία σας είναι αμοιβαία ή μήπως είναι μονόπλευρη;
• Είναι εξίσου σημαντικά τα δικά σου προβλήματα με τα δικά της/του;
• Μήπως προσπαθεί να έχει τον έλεγχο στη ζωή σου; Αν ναι γιατί άραγε το κάνει;
• Σε σέβεται ή στο όνομα της αμεσότητας που δίνει η φιλία σε ειρωνεύεται και σε υποτιμά;
• Αξίζει να «χαλιέσαι» και να σου χαλά η διάθεση;

Κάτι βράδια...

Είναι κάτι βράδια που αναρωτιέσαι τι κάνεις στραβά, αν τελικά το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης για ότι σου συμβαίνει είναι δικό σου!
Σκέψεις, αναμνήσεις περνούν απο το μυαλό σου, άλλες σε ηρεμούν κι άλλες σε τρομάζουν!
Μήπως τελικά έχουν δίκιο που λένε πως "Είμαστε οι επιλογές μας?"

Μήπως οι αντιδράσεις των άλλων προς εμάς είναι αποτέλεσμα δικών μας συμπεριφορών?
Δύσκολες οι ανθρώπινες σχέσεις, αψυχολόγητες... Μια συνεχής δράση - αντίδραση..
Σχέσεις Δούναι και Λαβείν, και δυστυχώς οι σχέσεις αυτές δεν έχουν ισορροπία, πάντα το ζύγι θα γέρνει προς την μία μεριά, πάντα κάποιος θα δίνει περισσότερα... και πάντα αυτός στο τέλος θα είναι ο χαμένος..!!
Γιατί έτσι είναι οι άνθρωποι, αχόρταγοι! Όσο τους δίνεις, τόσο θα ζητούν, και δεν αναφέρομαι στα υλικά αγαθά, αυτά δεν πληγώνουν, δεν πονάνε!!
Στις μέρες μας το αγνό, το αληθινό συναίσθημα σπανίζει, πλεόν κυριαρχεί το επιφανειακό, το υποτυπώδες!
Κι όποιος το βρεί?? Τύχερος.!!

...Κάτι βράδια θέλεις να πάρεις το πρώτο αεροπλάνο/λεωφορείο/πλοίο/τρένο κι απλά να χαθείς...

Φόβος....

...και είναι κι αυτό μωρέ....

Ο φόβος για το άγνωστο, το απρόσμενο, το καινούργιο!!!

Αυτό που έρχεται ξαφνικά, ταράζει τα νερά σου κι εσύ φοβάσαι μην τυχόν βραχείς λίγο παραπάνω, δεν ξέρεις τι να κάνεις, είχες επαναπαυτεί τόσο καιρό με την στάθμη του νερού να είναι πάντα στα μέτρα σου, και τώρα? τι? 

Πρέπει να βουτήξεις? να κολυμπήσεις? ή μήπως βουλιάξεις? μήπως πνιγείς? ή θα βγείτε μαζί ζωντανοί στην στεριά?

Αυτό το ξαφνικό λοιπόν, που σε τρομάζει, που απειλεί να σε βγάλει από τα τείχη που έχεις υψώσει, που προσπαθεί να σε σώσει ή τουλάχιστον έτσι δείχνει..,..

Που σε κάνει να δεις πιο καθαρά, πιο απλά, με έναν τρόπο τόσο διαφορετικό για σένα.. 

Που σε γεμίζει με ελπίδα, που απλώνει το χέρι για να σε πάρει μαζί στο δικό του δρόμο που φαντάζει τόσο μαγικός....

...Κι εσύ...παίρνεις ανάσα, κάνεις το πρώτο δειλό βήμα κι αφήνεσαι να σε οδηγήσει κι όπου βγει...
Γιατί έτσι είναι ο έρωτας, επαναστάτης, ή θα σε κάνει να πέσεις ή να σηκωθείς..! 

Αναμνήσεις..

Τι είναι αυτό που μας κάνει να μην μπορούμε να ξεχάσουμε?? Τι είναι αυτό που μας δένει με τις αναμνήσεις μιας άτυχης σχέσης? Με έναν άνθρωπο που τελικά δεν είναι πλέον ο δικός σου "άνθρωπος"??

Γιατί μας λείπουν όλα αυτά τα πράγματα που ζήσαμε μαζί του, γιατί όταν δεν τον έχεις πια τότε θυμάσαι και την παραμικρή λεπτομέρεια πάνω του, την κάθε έκφραση, τον ήχο της φωνής, τις γκριμάτσες, το καθετί πάνω στο κορμί του, την μυρωδιά, την ανάσα!!!

Όλα αυτά που δεν τα βρίσκεις αλλού γιατί αποτελούν την μοναδικότητα του κάθε ανθρώπου, κι αυτά είναι που λάτρεψες σε αυτόν τον άνθρωπο!!!

Πλέον όμως έχεις μόνο τις αναμνήσεις να στον θυμίζουν, άλλοτε ευχάριστα κι άλλοτε νοσταλγικά!!

Άραγε ξεχνάμε ποτέ ή μαθαίνουμε να ζούμε με την απουσία του??

Κάποτε ένας φίλος είπε:

"Αν η φαντασία είναι δημιουργικότερη από την γνώση, η πείρα ισχυρότερη από την ορμή και η επιθυμία πιο συναρπαστική από την απόλαυση. Τότε γιατί η μνήμη υποκύπτει πάντα, στον πειρασμό της νοσταλγίας??" 

και του είπα γιατί.....

"Στην μνήμη είναι χαραγμένα όλα τα συναισθήματα.."

Μοναξιά...

Τι είναι μοναξιά???

Μοναξιά είναι αυτό το κενό που νιώθεις και τις περισσότερες φορές δεν ξέρεις το γιατί.!

Ακόμα κι όταν τα έχεις όλα υπάρχουν στιγμές που νιώθεις μόνος/η! Μέσα σ'ένα πλήθος γεμάτο κόσμο εσύ ακόμα κι εκεί νιώθεις μοναξιά...

Ειδικά κάποιες κρύες βραδιές του χειμώνα, στο δωμάτιο να σε πνίγουν οι τοίχοι, εκεί συνειδητοποιείς οτι έχεις ανάγκη απο κάτι ουσιαστικό στην ζωή σου, κάτι πιο δυνατό!

Κακά τα ψέματα μια φιλική αγκαλιά, ένα απλό φιλί στο μάγουλο, ένας καφές, ένα φαγητό με την παρέα ή την οικογένεια σου δεν συγκρίνονται και δεν αναπληρώνουν την ερωτική αγκαλιά, το γεμάτο πάθος φιλί στα χείλη, ο καφές, το φαγητό μαζί του/της, είναι απλά άλλη αίσθηση, είναι ΕΡΩΤΑΣ!!!

Συναίσθημα που διαταράσσει όλο σου το είναι και σε κάνει να νιώθεις ζωντανός, ότι ανήκεις κάπου, σε γεμίζει και συγχρόνως σε συμπληρώνει με έναν τρόπο τόσο μαγικό!

Μόνο που ξέρεις ότι θα μπεις στο σπίτι και θα έχεις μια αγκαλιά, ένα φιλί, ένα χάδι, ένα τεράστιο χαμόγελο στα χείλη του/της συντρόφου σου μόνο και μόνο επειδή γύρισες σπίτι, δεν θες τίποτα άλλο! Πόσο μάλλον το βράδυ στο δωμάτιο σου που μέχρι πριν ήσουν μόνος τώρα θα έχεις μια αγκαλιά για να κουρνιάσεις, ένα σ'αγαπώ κι ένα καληνύχτα να πεις!!

Γι' αυτές τις στιγμές αξίζει να ζεις.....