Συμπεράσματα..

Πολλές φορές νομίζουμε πως βιώνουμε τον μεγάλο έρωτα της ζωής μας, ίσως πραγματικά να το έχουμε νιώσει για περισσότερο από έναν/μία σύντροφο στην ζωή μας. Κι όμως καμιά φορά εκεί που πιστεύουμε πως όλα είναι τέλεια και πως έτσι θα εξακολουθούν να είναι κάτι γίνεται και μας αλλάζει όλα μας τα δεδομένα..!Καμία φορά ίσως αισθανόμαστε ότι δεν είμαστε ο εαυτός μας,ότι προσποιούμαστε κάτι άλλο απ'ότι πραγματικά είμαστε,ίσως και ο/η σύντροφος μας να νιώθει το ίδιο..! Μπορεί όμως να νιώθουμε έτσι επειδή δεν μας έχει αφήσει άλλα περιθώρια, κι από την ψυχολογική καταπίεση να οδηγούμαστε σε λάθος χειρισμούς όπως ο χωρισμός, κι αυτό για να πάρουμε μια επιβεβαίωση από τον/την σύντροφο μας..π.χ πως θα αντιδράσει,θα μας αναζητήσει;θα ενδιαφερθεί;θα πει τι αισθάνεται πραγματικά; ή από τον εγωισμό θα το παίξει αδιάφορος/η;... έλα όμως που καμιά φορά ούτε εμείς δεν κάνουμε κάτι, όσο και να πονάμε,όσο και να τον/την θέλουμε πίσω..και τότε ο εγωισμός μπαίνει στην μέση και δεν μας αφήνει να κάνουμε αυτό που πραγματικά θέλουμε, που νιώθουμε.. κι έτσι καταλήγουμε να υποφέρουμε για έναν χωρισμό που στην ουσία δεν άξιζε! Κι όλα αυτά οφείλονται σε εγωισμούς,ανασφάλειες,αμφιβολίες..Το θέμα είναι να δίνεις και να παίρνεις στον ίδιο βαθμό, μα πάνω απ'όλα να πιστεύεις και να άκους τον εαυτό σου,χωρίς βιαστικές κινήσεις που συνήθως οδηγούν στον γκρεμό.! Όταν ερωτεύεσαι,όταν αγαπάς,όταν νιώθεις,αισθάνεσαι γεμάτος...όμως αν φύγει ο άλλος από την ζωή σου,αισθάνεσαι ένα απέραντο κενό,νιώθεις άδειος.! Συνήθως ο/η σύντροφος μας μπορεί να μην  εκτιμήσει αυτό που έχει δίπλα του κι όταν το χάσει να καταλάβει την αξία του...να μου πείς ,κάλλιο αργά.παρά ποτέ.....